දහ අට වංගුව ....

පුරුද්ද ට වගෙ රියට 

නැගුණේ 

වෙනද වාගෙම අද උදේ 

තුන් වටක් වැඳ බුදුන් සිහිකොට 

සිනාසෙන සුක්කානමේ 

පුරුදු කඳුපෙළ වෙනද වාගෙම 

බලා හිනැහුනි මා දෙසේ

නුහුරු නුපුරුදු රුවක් අභියස

තිරිංගය අද නැවතුනේ....

දිනෙන් දින ඇගෙ නුහුරු 

බැල්මන්

හුරුපුරුදු ගතියට හැරේ

ඒත් අහිමිය ඇගේ සෙනෙහස 

බැඳි පෙමට සුක්කානමේ 

ඒ නිසා පුද කළා ඇය ඇගෙ

සිනා මල් දම් ඔහු කෙරේ 

ඇයිද මන්දා අද 

කියන්නේ

මට මගේ හිත මේ ලෙසේ

" නොසැලෙනා මුත් මගේ හිත 

නම්

කඳුයාය හුන්නස්ගිරි 

වගේ

එක හිතක් නැති නුබේ හිතනම් 

අර වංගු දහ අට වගේ...."

#දිල්#